The Odyssey: The Making of an Epic

The Odyssey: The Making of an Epic (2026)

ဇာတ်ကား မဟုတ်သေးပါ၊ ရိုက်ကူးမှုမှတ်တမ်းဖြစ်ပါတယ်။

ရုပ်ရှင် ၇ ကားစာလောက် အားစိုက်ခဲ့ရတဲ့ ပရောဂျက်ကြီး

ဒါရိုက်တာ ခရစ္စတိုဖာ နိုလန် ကိုယ်တိုင်က ဒီရုပ်ရှင်ဟာ သူရိုက်ခဲ့သမျှထဲမှာ ရည်မှန်းချက် အကြီးမားဆုံးနဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးပဲလို့ ဆိုထားပါတယ်။ ပါဝင်တဲ့ လူအင်အား၊ ဇာတ်အိမ် တည်ဆောက်ပုံတွေက ကြီးမားလွန်းလို့ ရုပ်ရှင် ၆ ကား၊ ၇ ကားလောက် ပြိုင်တူရိုက်နေရသလိုမျိုးကို ခံစားခဲ့ရတာပါ။

နိုလန်ဟာ အက်ရှင်တင်မကဘဲ ဂရိဒဏ္ဍာရီလောကထဲက လူသားဆန်မှုနဲ့ ခံစားချက် အနှစ်သာရကိုပါ အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ပြသွားခဲ့ပါတယ်။  CGI မသုံးဘဲ အပြင်မှာ တကယ် စိန်ခေါ်ခဲ့ကြပုံများ ဒီ Documentary ထဲမှာ အထင်ကြီးစရာ အကောင်းဆုံးကတော့ နိုလန်ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ကွန်ပျူတာ အထူးပြုလုပ်ချက် (CGI) တွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး မသုံးဘဲ အပြင်မှာပဲ တကယ် တည်ဆောက်၊ တကယ် ရိုက်ကူးခဲ့တာပါပဲ။

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားတွေဟာ ၂ ပတ် တစ်ခါလောက် နိုင်ငံတွေ ပြောင်းပြီး ရိုက်ခဲ့ရလို့ အရှိန်အဟုန်ကတော့ တကယ်ကို ကောင်းခဲ့တာ။  ဒါပေမဲ့ သွားရခက်၊ ရိုက်ရခက်တဲ့ နေရာတွေဖြစ်လို့ ဝတ်စုံအပြည့်နဲ့ တောင်ပေါ်ကို ၄၅ မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်တက်ရတာမျိုးတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဆန်တာ ကာတာရီနာ ရဲတိုက် ရိုက်ကွင်းဆိုရင် တောင်ထိပ်မှာ ရှိတာမို့ ပစ္စည်းတွေကို ကြိုးကားတွေ၊ ဟယ်လီကော်ပတာတွေနဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ သယ်ခဲ့ရတာပါ။  ဇုနတ်မင်း မွေးဖွားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတဲ့ ဂရိနိုင်ငံက နက်စတာ ဂူလို နေရာမျိုးမှာလည်း ဘယ်သူမှ မရိုက်ဖူးသေးဘဲ သဘာဝ ရိုက်ကွင်းအဖြစ် ပြင်ဆင်ပြီး အစစ်အမှန် ရိုက်ကူးပြသွားခဲ့ပါတယ်။

လူတိုင်းသိတဲ့ ထရိုဂျင် မြင်းကြီးကို ဘီးတပ်ထားတဲ့ မြင်းမျိုး မဖြစ်စေချင်လို့ ပိုဆိုက်ဒွန် နတ်မင်းကို ပူဇော်တဲ့ သင်္ဘောပုံစံမျိုး ပုံဖော်ခဲ့တာပါ။

ပေါင် ၈၀၀၀၊ ၉၀၀၀ လောက် လေးတဲ့ ဒီမြင်းကြီးကို သေတ္တာတွေနဲ့ သယ်ပြီး ကမ်းခြေကနေ မြို့ထဲအထိ လူ ၁၀၀ က တကယ် ဆွဲရွှေ့ခဲ့ကြတာ မြင်ရတာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။

အိုဒက်ဆီးယပ်စ်ရဲ့ နန်းတော်ကို ဖာဗစ်နာနာက ရှိပြီးသား အပျက်အစီး အစစ်တွေပေါ်မှာ ထပ်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ရိုက်ကွင်းထဲ ဝင်သွားရင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလိုမျိုး သရုပ်ဆောင်တွေပါ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။

“The Odyssey” ဆိုတော့ လှေပေါ်မှာနေရမဲ့အချိန်က လပေါင်းများစွာပါပဲ။ ရှေးဟောင်း သစ်သားသင်္ဘောကြီးတွေကိုသုံးပြီး အပြင်မှာ အစစ်အမှန် လှော်ခတ်ရတာမို့ သရုပ်ဆောင်တွေခမျာ လှေလှော်သင်တန်း တက်ခဲ့ရပါတယ်။ ပင်လယ်အလယ်မှာ နားနေဆောင်လည်းမရှိဘဲ ပင်ပန်းလှပေမဲ့ မတ်က သင်္ဘောဘက် ကြည့်နေတုန်း လင်းပိုင်တစ်ကောင် ကင်မရာရှေ့ ခုန်တက်သွားတာမျိုး အပြင်မှာ တကယ်ကြုံခဲ့ရလို့ ထိုက်တန်ခဲ့ပါတယ်။

တိုက်ခိုက်ခန်းတွေက ကပြတာနဲ့ပိုတူပြီး သရုပ်ဆောင်တွေကိုယ်တိုင် ကျွမ်းကျင်သွားအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရလို့ စတန့်သမားတွေလိုပဲ တော်ခဲ့ကြတာကို တွေ့ရမှာပါ။

တစ်ကားလုံးကို IMAX နဲ့ ရိုက်ကူးပြီး ရှေးဟောင်း ဂီတနဲ့ ပုံဖော်ခြင်းနိုလန်ဟာ အသက် ၁၆ နှစ်ကတည်းက မက်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်အတိုင်း ရုပ်ရှင်တစ်ကားလုံးကို IMAX ပုံစံနဲ့ ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ်။

အိုင်မက်စ် ကင်မရာရဲ့ အသံထွက်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့က သေတ္တာထဲ ထည့်တဲ့နည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပေးခဲ့လို့ ၆ လက်မလောက် အကွာမှာတောင် အသံကို သေချာ ရခဲ့တာပါ။

နောက်ပြီး တေးဂီတပိုင်းမှာလည်း လူဒဝစ်က နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ လောက် ခေတ်စားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းဂရိ တူရိယာတွေဖြစ်တဲ့ အောလော့စ် (Aulos) နဲ့ လိုင်ယာ (Lyre) တို့ကို ပုံတူပြန်လုပ်ပြီး သေချာ သုတေသနလုပ်ကာ ထူးခြားတဲ့ အသံတွေနဲ့ ဖန်တီးပေးခဲ့ပါတယ်။

နေ့တိုင်း ခရစ် နိုလန် ပြောလေ့ရှိတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကတော့ “လွယ်နေရင် လူတိုင်း လုပ်နေကြမှာပေါ့” တဲ့။

ဒီ Documentary ကို ကြည့်ပြီးတဲ့အခါ ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သားတွေရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့် “The Odyssey” ဆိုတာ ဘာလို့ ရုပ်ရှင်အစစ်အမှန် ဖြစ်လာရလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိမြင်သွားစေမှာ ဖြစ်လို့ မဖြစ်မနေ ကြည့်သင့်တဲ့ ဖန်တီးမှု မှတ်တမ်းတစ်ခုပါပဲ။

ရုပ်ရှင် ၇ ကားစာလောက် အားစိုက်ခဲ့ရတဲ့ ပရောဂျက်ကြီးဒါရိုက်တာ ခရစ္စတိုဖာ နိုလန် ကိုယ်တိုင်က ဒီရုပ်ရှင်ဟာ သူရိုက်ခဲ့သမျှထဲမှာ ရည်မှန်းချက် အကြီးမားဆုံးနဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးပဲလို့ ဆိုထားပါတယ်။ ပါဝင်တဲ့ လူအင်အား၊ ဇာတ်အိမ် တည်ဆောက်ပုံတွေက ကြီးမားလွန်းလို့ ရုပ်ရှင် ၆ ကား၊ ၇ ကားလောက် ပြိုင်တူရိုက်နေရသလိုမျိုးကို ခံစားခဲ့ရတာပါ။

နိုလန်ဟာ အက်ရှင်တင်မကဘဲ ဂရိဒဏ္ဍာရီလောကထဲက လူသားဆန်မှုနဲ့ ခံစားချက် အနှစ်သာရကိုပါ အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ပြသွားခဲ့ပါတယ်။ CGI မသုံးဘဲ အပြင်မှာ တကယ် စိန်ခေါ်ခဲ့ကြပုံများ ဒီ Documentary ထဲမှာ အထင်ကြီးစရာ အကောင်းဆုံးကတော့ နိုလန်ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ကွန်ပျူတာ အထူးပြုလုပ်ချက် (CGI) တွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး မသုံးဘဲ အပြင်မှာပဲ တကယ် တည်ဆောက်၊ တကယ် ရိုက်ကူးခဲ့တာပါပဲ။

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားတွေဟာ ၂ ပတ် တစ်ခါလောက် နိုင်ငံတွေ ပြောင်းပြီး ရိုက်ခဲ့ရလို့ အရှိန်အဟုန်ကတော့ တကယ်ကို ကောင်းခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သွားရခက်၊ ရိုက်ရခက်တဲ့ နေရာတွေဖြစ်လို့ ဝတ်စုံအပြည့်နဲ့ တောင်ပေါ်ကို ၄၅ မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်တက်ရတာမျိုးတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဆန်တာ ကာတာရီနာ ရဲတိုက် ရိုက်ကွင်းဆိုရင် တောင်ထိပ်မှာ ရှိတာမို့ ပစ္စည်းတွေကို ကြိုးကားတွေ၊ ဟယ်လီကော်ပတာတွေနဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ သယ်ခဲ့ရတာပါ။ ဇုနတ်မင်း မွေးဖွားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတဲ့ ဂရိနိုင်ငံက နက်စတာ ဂူလို နေရာမျိုးမှာလည်း ဘယ်သူမှ မရိုက်ဖူးသေးဘဲ သဘာဝ ရိုက်ကွင်းအဖြစ် ပြင်ဆင်ပြီး အစစ်အမှန် ရိုက်ကူးပြသွားခဲ့ပါတယ်။

လူတိုင်းသိတဲ့ ထရိုဂျင် မြင်းကြီးကို ဘီးတပ်ထားတဲ့ မြင်းမျိုး မဖြစ်စေချင်လို့ ပိုဆိုက်ဒွန် နတ်မင်းကို ပူဇော်တဲ့ သင်္ဘောပုံစံမျိုး ပုံဖော်ခဲ့တာပါ။
ပေါင် ၈၀၀၀၊ ၉၀၀၀ လောက် လေးတဲ့ ဒီမြင်းကြီးကို သေတ္တာတွေနဲ့ သယ်ပြီး ကမ်းခြေကနေ မြို့ထဲအထိ လူ ၁၀၀ က တကယ် ဆွဲရွှေ့ခဲ့ကြတာ မြင်ရတာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။

အိုဒက်ဆီးယပ်စ်ရဲ့ နန်းတော်ကို ဖာဗစ်နာနာက ရှိပြီးသား အပျက်အစီး အစစ်တွေပေါ်မှာ ထပ်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ရိုက်ကွင်းထဲ ဝင်သွားရင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလိုမျိုး သရုပ်ဆောင်တွေပါ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။

“The Odyssey” ဆိုတော့ လှေပေါ်မှာနေရမဲ့အချိန်က လပေါင်းများစွာပါပဲ။ ရှေးဟောင်း သစ်သားသင်္ဘောကြီးတွေကိုသုံးပြီး အပြင်မှာ အစစ်အမှန် လှော်ခတ်ရတာမို့ သရုပ်ဆောင်တွေခမျာ လှေလှော်သင်တန်း တက်ခဲ့ရပါတယ်။ ပင်လယ်အလယ်မှာ နားနေဆောင်လည်းမရှိဘဲ ပင်ပန်းလှပေမဲ့ မတ်က သင်္ဘောဘက် ကြည့်နေတုန်း လင်းပိုင်တစ်ကောင် ကင်မရာရှေ့ ခုန်တက်သွားတာမျိုး အပြင်မှာ တကယ်ကြုံခဲ့ရလို့ ထိုက်တန်ခဲ့ပါတယ်။

တိုက်ခိုက်ခန်းတွေက ကပြတာနဲ့ပိုတူပြီး သရုပ်ဆောင်တွေကိုယ်တိုင် ကျွမ်းကျင်သွားအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရလို့ စတန့်သမားတွေလိုပဲ တော်ခဲ့ကြတာကို တွေ့ရမှာပါ။

တစ်ကားလုံးကို IMAX နဲ့ ရိုက်ကူးပြီး ရှေးဟောင်း ဂီတနဲ့ ပုံဖော်ခြင်းနိုလန်ဟာ အသက် ၁၆ နှစ်ကတည်းက မက်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်အတိုင်း ရုပ်ရှင်တစ်ကားလုံးကို IMAX ပုံစံနဲ့ ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ်။

အိုင်မက်စ် ကင်မရာရဲ့ အသံထွက်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့က သေတ္တာထဲ ထည့်တဲ့နည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပေးခဲ့လို့ ၆ လက်မလောက် အကွာမှာတောင် အသံကို သေချာ ရခဲ့တာပါ။

နောက်ပြီး တေးဂီတပိုင်းမှာလည်း လူဒဝစ်က နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ လောက် ခေတ်စားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းဂရိ တူရိယာတွေဖြစ်တဲ့ အောလော့စ် (Aulos) နဲ့ လိုင်ယာ (Lyre) တို့ကို ပုံတူပြန်လုပ်ပြီး သေချာ သုတေသနလုပ်ကာ ထူးခြားတဲ့ အသံတွေနဲ့ ဖန်တီးပေးခဲ့ပါတယ်။

နေ့တိုင်း ခရစ် နိုလန် ပြောလေ့ရှိတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကတော့ “လွယ်နေရင် လူတိုင်း လုပ်နေကြမှာပေါ့” တဲ့။

ဒီ Documentary ကို ကြည့်ပြီးတဲ့အခါ ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သားတွေရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့် “The Odyssey” ဆိုတာ ဘာလို့ ရုပ်ရှင်အစစ်အမှန် ဖြစ်လာရလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိမြင်သွားစေမှာ ဖြစ်လို့ မဖြစ်မနေ ကြည့်သင့်တဲ့ ဖန်တီးမှု မှတ်တမ်းတစ်ခုပါပဲ။

• absurd
• cliché
• depressing